Monteverdi: Chi vol che m’innamori

HR | dinsdag 21 mei 2019

[bij concerten mei 2019]

Chi vol che m’innamori begint vrolijk maar blijkt steeds weer, in elk van de drie coupletten, één groot memento mori te zijn. Het is gebaseerd op een tekst van dichter Angelo Grillo (1557-1629), die zowel Torquato Tasso als Monteverdi onder zijn vrienden telde. Misschien wel het meest aangrijpende van dit stuk is het klaaglijke instrumentale tussenstukje tussen het laatste couplet en (helemaal aan het eind) de gelouterde herhaling van het vrolijke begin.

In Nederlandse vertaling:

Wie vindt dat ik verliefd moet worden
moet me toch in elk geval zeggen: op wat!?
Op bloeiende bloemen?
– maar een bloem, wat stelt dat voor?
Op de gloed van mooie ogen?
– daar blijft al gauw niets van over!
De dood, helaas, maakt me kapot,
de tijd vernietigt alles.
Vandaag, ja vandaag lachen we
maar morgen zijn we in tranen.

Of wil je dat ik het van goudblonde haren
te pakken krijg? – wat heb ik daaraan
als een bitterkoude ijslaag
zich vastzet op dat goud?
Een sneeuwwitte boezem?
– ach, die vergaat als sneeuw!
De dood, helaas, maakt me
zó bang dat mijn hart ineenkrimpt.
Vandaag, ja vandaag lijkt alles licht,
maar morgen is het weer diepe duisternis.

Heb ik iets aan schatten,
als ik toch naakt sterf?
Of het verwerven van roem,
– die al gauw tot niets verdampt?
Waar moet ik hoop uit putten
als straks mijn laatste uur slaat?
Doodzonde, helaas, als ons hart
zich met zinloze dingen verdoet!
Want vandaag word je geboren
maar morgen ben je dood!

 

Naar het volgende item