Memento mori

HR | woensdag 1 mei 2019

[bij concerten mei 2019, 3x Monteverdi]

In tegenstelling tot de huidige waan van de dag heeft ons concert een behoorlijk hoog gedenktestervengehalte:

In Voi ch’ascoltate [Petrarca] spreekt de ‘ik’ de lezer/luisteraar toe: jullie kennen vast mijn vroege liefdesgedichten nog wel, ik was toen jong en dwaas, hopelijk vergeven jullie het me. Ik heb nu spijt van dat alles, ja schaam me er vaak zelfs nog voor maar weet één ding zeker: alles wat de mens gelukkig maakt is niets dan een korte droom.

Chi vol che m’innamori [anoniem]: ze zeggen dat ik verliefd moet worden, maar waarom, waarop? Alles wat je zou kunnen liefhebben is morgen kapot, verdwenen of dood. Misschien heb je vandaag een leuke dag, en plezier, maar uiteindelijk is er geen hoop want morgen zijn we allemaal kapot, verdwenen en dood.

O chiechi, il tanto affaticar, che giova [Petrarca]: ‘O blinden, al die moeite, wat baat die jullie?’ De ‘blinden’ in deze dichtregel zijn de mensen die blind zijn voor hun eigen sterfelijkheid: niemand weet na onze dood nog wie we zijn en alles is ijdelheid: landen veroveren, volkeren onderdrukken, schatten veroveren – het baat de mens allemaal niets. Kies liever voor ‘water, brood, glas, hout’, kortom: ‘eerlijke materialen’. Van al je roem, status en bezit blijft uiteindelijk niets over: je bent blind voor deze realiteit als je je hoop vestigt op vergankelijke dingen.

Maak u overigens geen zorgen: Monteverdi wist als geen ander een wonderschone vorm te geven aan slechtnieuwsberichten.

 

Naar het volgende item